Sito na parte oriental das Serras de Manzaneda e Queixa e os Montes do Invernadeiro. A altitude media sitúase en torno ós 900 metros.

Destacan por un lado as terras altas, por enriba dos 1000 metros, con características de serra e os vales con altura de ata 600 metros; este releve define dúas zonas climáticas, nas zonas altas invernos duros e estacións intermedias curtas e frescas, nos vales temperaturas máis agradables con invernos máis curtos e suaves. Os meses máis chuviosos son decembro, xaneiro e febreiro, con aparición de neve nas zonas altas. Este clima condiciona a vexetación; carballos, arces e castiñeiros, acivros, servales e ameneiros.

O topónimo Vilariño de Conso significa:"pobo mínimo de río sito entre penedos". Os restos arqueolóxicos reflexan unha civilización antiga con indicios da existencia de dolmens, castros e restos romanos. Na época máis recente podemos situa-lo Pazo de Conso que pertenceu ó Conde de Lemos o que parece confirma-la relación da comarca coas terras de Lemos.

O territorio permanece despoboado concentrándose a poboación nas ribeiras de Conso. A maior parte da poboación adícanse a gandería, sobre todo ovellas e cabras, e agricultura de autoconsumo. A superficie de monte comunal alcanza as 11.000 hectáreas, o resto dedicase a prados e labradío. Como especies arboladas podemos destaca-lo carballo e o castiñeiro, do que se comercializan uns 500.000 kilos ó ano.

Consérvanse restos abundantes que fan referencia a culturas pasadas; Castelo de Cerveira (antigo campamento militar romano), Pontón Romano en Pradoalvar, Castros en Pradoalvar, Sabugido e Entrecinsa, pazos en Conso, Casa Grande de Mormentelos e Pazo en Entrecinsa. En arquitectura relixiosa está a Igrexa de Santa María en Sabugido.

O concello ofrece unha gran variedade de alternativas de aire libre, sendo especialmente destacable o espacio natural dos Montes do Invernadeiro, como un ecosistema de indudable valor e fermosura. Rutas ecolóxicas de Cenza, Edrada e Castelo.

Coto de caza extensiva permanente, con repoboación constante de coellos, perdiz roxa, faisán e codorniz. Non debemos esquecer os seus catro encoros, As Portas (considerado o cuarto de Europa pola limpeza do seu cauce), Edrada, Cenza e O Bao, todos susceptibles de ser empregados para deportes náuticos.

Cascada